Αλμυρίκι

  

Όλοι το νόμιζαν μονάχο

στην απέραντη αμμουδιά.

Μα το αλμυρίκι είχε πιάσει φιλία με τον ήλιο.

Μια μέρα,

απομεσήμερο του Αυγούστου,

έκαναν συμφωνία μυστική:

εκείνος να γέρνει τις αχτίνες του

λιγάκι παραπάνω στα κλαδιά του,

λιγάκι μόνο,

ίσα να ξαποσταίνει η άμμος απ' το λιοπύρι.

Κι ο ήλιος δέχτηκε να παραβεί τη φύση,

γιατί σεβάστηκε κάθε καμπύλη της σκιάς του.

Είχε δει πόσο πάλεψε να νικήσει τους ανέμους,

ξέροντας πως η άμμος

χρειαζόταν τη δροσιά.