Ξωκλήσια

Τον Αύγουστο τον έχω μέσα μου δεμένο με τα παιδικά μου χρόνια και τα καλοκαίρια που περνούσαμε στο χωριό. Θυμάμαι κάτι εκκλησάκια καπνισμένα απ' τα κεριά, που πηγαίναμε κι ανάβαμε τα καντήλια. Πάντα είχα την αίσθηση πως σ' αυτά τα μικρά ξωκλήσια έμενε στ' αλήθεια ο Θεός, τον επισκεπτόμασταν και μας καλοδεχόταν.

Οι τόποι

Βρέθηκε στη θάλασσα. 

Είχε ακολουθήσει τυχαία ένα μονοπάτι κρυφό, 

που δεν το γνώριζε κανένας. 

Ίσως το ήξεραν παλιά δυο ερωτευμένοι, 

που με ένα πάθος πρωτόγνωρο 

ενώθηκαν

σε εκείνη την ίδια αμμουδιά. 

Νύχτα του Αυγούστου θα ήταν.

Χωρίς φεγγάρι. 

Ποιος ξέρει; 

Οι τόποι έχουν ιστορία, όπως και οι άνθρωποι.