Τα μάτια της προσπέρασαν
από συνήθεια
το μαύρο πανί.
Λευκά τα ιστιοφόρα που ήξερε.
Μόνο όταν άκουσε
τους άλλους να μιλούν,
να το φοβούνται και να το ξορκίζουν,
ξύπνησε μέσα της η θύμηση.
Γύρεψε να το ξαναδεί.
Μα απέραντος ο κόσμος
κι ο χρόνος αγύριστος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου