Μαύρο πανί

Τα μάτια της προσπέρασαν
από συνήθεια
το μαύρο πανί.
Λευκά τα ιστιοφόρα που ήξερε.
Μόνο όταν άκουσε
τους άλλους να μιλούν,
να το φοβούνται και να το ξορκίζουν,
ξύπνησε μέσα της η θύμηση.
Γύρεψε να το ξαναδεί.
​Μα απέραντος ο κόσμος
κι ο χρόνος αγύριστος.

Πτήση

 

Σήμερα θα σου πω για τα φτερά,

πώς κάποτε με γέλασαν.

Την εποχή εκείνη

ακόμα πίστευα

πως τα πουλιά είναι ελεύθερα.

Κι έτσι

ζυγιάζοντας τον άνεμο

πετούσα

ανέβαινα ψηλά

στροβιλιζόμουν.

Ώσπου βυθίστηκα στο πέλαγος.

Φορούσα, βλέπεις, 

του Ίκαρου τα φτερά.