Μην κοιτάς που δε συναντήθηκαν ακόμα οι ζωές τους. Σε ένα σύμπαν παράλληλο έχουν ήδη ανταλλάξει φιλιά τρυφερά και παθιασμένα, έχουν δώσει υποσχέσεις που κράτησαν κι άλλες που δεν μπόρεσαν να κρατήσουν, έχουν μαλώσει, έχουν αγαπηθεί, και τώρα περπατούν χέρι χέρι ως την άκρη του χρόνου.
Από τις εποχές του χρόνου πάντα ξεχώριζα την άνοιξη. Ίσως για τα χρώματα των λουλουδιών και το άρωμα από τις νεραντζιές, ίσως γιατί γεννήθηκα μήνα ανοιξιάτικο. Μπορεί και από μια ανάμνηση της μάνας μου να με ντύνει με ένα φορεματάκι κίτρινο κάποιο ανοιξιάτικο πρωινό. Θυμάμαι άκουγα πουλιά και κοιτούσα τα λουλούδια του κήπου από το ανοιχτό παράθυρο. Ο ήλιος έλουζε το δωμάτιο κι η μάνα μου είπε: «είναι άνοιξη». Ίσως για αυτόν τον ίδιο λόγο να είναι το κίτρινο το αγαπημένο μου χρώμα.